Medyk Konin podczaszimowego okresu przygotowawczego sprowadził do klubu pięć nowych zawodniczek.Niektóre z nich grały już w Ekstralidze, a inne występowały w klubach w Europieczy nawet Stanach Zjednoczonych. Naszej redakcji udało się porozmawiać z dwiemapochodzącymi z Hiszpanii: Carlotą „Coco” Alcalde oraz Martą Vidal. Nowepiłkarki konińskiego klubu opowiedziały nam o swoich poprzednich doświadczeniachpiłkarskich, a także opowiedziały, czy język polski stanowi barierę na boisku.Pierwszą część wywiadu można przeczytać tutaj.

– Jaka jest największa różnica między StanamiZjednoczonymi a Europą lub Polską, jeśli chodzi o piłkę nożną?

Carlota „Coco” Alcalde: – W USA wszystko jest nieco bardziejfizyczne niż techniczne. Przyjeżdżając z Hiszpanii do USA, zauważyłam to, więcteraz wracając do Europy i widząc, jak techniczne są zawodniczki, jest naprawdęfajnie. Jako bramkarka lubię grać nogami i być w stanie rozgrywać piłki, więcten aspekt techniczny jest zdecydowanie dużą różnicą i bardzo lubię grać z tegorodzaju zawodniczkami.

– W Hiszpanii bardzo stawia się na ten aspekttechniczny.

CA: – Tak, na pewno. Jest to coś, co lubimy, mieć kontrolęnad piłką i jest to coś, czego uczysz się od małego, wszystko dzieje się zpiłką. W USA skupialiśmy się może bardziej na chodzeniu na siłownię, bieganiu,stawaniu się bardziej fizycznym. To po prostu inny rodzaj piłki nożnej, coś jakw Anglii. Myślę, że mój styl gry zdecydowanie bardziej pasuje do europejskiego.

– Coco, jak długo byłaś w StanachZjednoczonych?

CA: – Opuściłam Hiszpanię, kiedy miałam 18 lat i wróciłam wwieku 22 lat, więc grałam tam 5 sezonów, czyli około 4,5 roku. Mój angielskinie jest oczywiście doskonały, ale czuję się naprawdę komfortowo, używając go. Mojakariera, moja praca dyplomowa, wszystko jest po angielsku i większość moichprzyjaciół, z którymi rozmawiam, mówią po angielsku. Czuję się więc z tymkomfortowo, mimo że nie jest oczywiście idealny.

– Marta, grałaś w Europie, wcześniej też wEkstralidze, a ostatnio w Austrii. Jaka jest różnica między Bundesligą a polskąligą?

Marta Vidal: – W Bundeslidze gra jest bardziej fizyczna niżtutaj. Tu skupiamy się bardziej na technice i taktyce. W Austrii zawodniczki sąwysokie, silne i dużo biegają, dużo walczą, więc myślę, że to jest różnica,którą widzę w tej chwili.

– Czy uważacie, że sama więź, komunikacjaniewerbalna na boisku jest wystarczająca, żeby porozumieć się z koleżankami zdrużyny, czy jednak nauka języka polskiego będzie istotna?

MV: – Dla mnie piłka nożna to piłka nożna. Mamy językfutbolu, który przekazujemy swoim ciałem, to ta komunikacja niewerbalna. Ważnejest, aby spróbować znaleźć, jak wspomniała wcześniej Coco, kilka słów, któremożna powiedzieć i które każdy może zrozumieć, ponieważ nie wszyscy mówią popolsku, ale nie wszyscy mówią po angielsku. Aby móc się porozumieć zpozostałymi podczas treningu czy meczu, trzeba nauczyć się słów takich jak„prawa”, „lewa”. Nie są one takie trudne, a mogą wiele pomóc podczas spotkań.

CA: – Myślę, że wszyscy się starają. Polskie piłkarki próbująkomunikować się po angielsku, czasami próbują pomóc, ucząc nas polskich słów.Tak jak powiedziała Marta, jest dużo komunikacji niewerbalnej, więc czasami wystarczyspojrzeć w dane miejsce lub machnąć ręką i moja obrona rozumie, co mam na myśli.Jeśli widzisz grę w podobny sposób, jest to o wiele łatwiejsze i oczywiścieprzychodzi to z czasem i zgraniem. Są zawodniczki, które postrzegają grę tak,jak ja, więc patrzymy na siebie nawzajem i już rozumiemy, co próbujemy zrobić.To wszystko przyjdzie stopniowo z czasem i treningiem, ale myślę, że nie idzietak źle.

MV: – Kiedy dużo trenujesz, czasami nie musisz nawet widziećani słuchać koleżanki z drużyny, bo wiesz, że ona biegnie, ponieważ ćwiczyliścieto. Tak jak mówi Coco, to kwestia czasu i myślę, że pracujemy w dobry sposób.

Fot. FB/KKPK Medyk Konin