W 1979 roku na stacjiPKP w Sompolnie pojawiły się pierwsze lokomotywy spalinowe produkcjirumuńskiej, nazywane „rumunkami”. Wraz z nimi do miasteczka przyjechalitamtejsi mechanicy i elektrycy, żeby przeszkolić polskich maszynistów. Iwłaśnie wtedy zrodziła się międzynarodowa przyjaźń, która przetrwała do dziś.

38 lat temu mechanicy z Rumunii przywieźli do Sompolna swojerodziny. – Pan George wraz z żonąAurelią zamieszkał w moim domu, a pan Florin z żoną Jeniką i córką Gabi usąsiadów po drugiej stronie ulicy – opowiada Danuta Kaczmarek (córkamaszynisty z Sompolna), która wówczas miała pięć lat i szybko zaprzyjaźniła sięze swoją rumuńską rówieśniczką Gabi.

Jak mówi – goście chętnie uczyli się języka polskiego, aprzyjaźnie się zacieśniały. – Niestetypo roku pobytu w Sompolnie wrócili do swojego kraju – mówi Danuta. – Kontakt nie urwał, zaczęliśmy pisać dosiebie listy.

Na pierwsze spotkanie trzeba było poczekać 12 lat, kiedy toGabi wraz z rodzicami i bratem Viorelem, przyjechali z wizytą do Polski. – Gabi odwiedziła nas ponownie w lipcu tegoroku. Zabrała ze sobą swoją rodzinę: mamę Jeny, brata Viorela oraz mężaValentina. Byliśmy wspólnie w Gdańsku, zwiedziliśmy Konin, Licheń i Ślesin.Zaszliśmy również na teren po byłej stacji kolejowej, na której pozostał tylkobardzo zniszczony budynek dworca kolejowego i wieża ciśnień. Pani Jenica zewzruszeniem patrzyła na zachwaszczony teren, na którym kiedyś stałylokomotywownia, biurowiec oraz warsztaty, w których pracował jej mąż, tam gdziekiedyś jeździły „rumunki”. Wspomniała, że fabryka, w której były budowane, teżzostała zlikwidowana – opowiada mieszkanka Sompolna.