KGW w Maślakach(gmina Wilczyn) istnieje już 57 lat. Członkinie koła są bardzo aktywne. Chcądziałać dla swojej miejscowości. Kłopot w tym, że ich świetlica byłaremontowana 23 lata temu i nie nadaje się, by zaprosić gości.

KGW w Maślakach zostało zawiązane przez Gminną Radę Narodową6 marca 1966 roku. Po wsiach jeździł agronom i zawiązywał KGW. – Do naszegokoła należało wtedy tylko 8 kobiet. Ale z czasem doszło do 30 i tak ta liczbakobiet się utrzymuje. Dołączają młode panie. Najstarsza członkini ma 89 lat. Cowtedy robiłyśmy w kole? Na początku było trudno, ciężko. Uczyłyśmy się tak jaknasze mamy po domach, bo kiedyś nie było żadnych świetlic. Miałyśmy kursyszycia, pieczenia, żywienia dietetycznego, gotowania, był u nas nawet rzeźnik.Z chęcią w takich spotkaniach uczestniczyłyśmy, bo uczyłyśmy się czegoś nowego.Chciałyśmy poznawać nowości, dlatego korzystałyśmy z kursów. Wtedy nie było przecieżinternetu – opowiada Krystyna Krzysztof, przewodnicząca koła.

Wspominają dawneczasy

Krystyna Krzysztof jest przewodniczącą KGW w Maślakach już33 lata. – Już jako takie podlotki chodziłyśmy do koła – mówi. Kilka pań w kolewspomina te dawne czasy. – Jak było świniobicie to była imprezka, zabawyurządzaliśmy, darcie pierza. Działo się. Organizowałyśmy wycieczki do teatru,zabawy karnawałowe. Pomagałyśmy straży organizować zabawy, udzielałyśmy się wkomitecie rodzicielskim. Maślaki często były wywoływane do pomocy. Jeździłyśmyna pokazy ciast wielkanocnych, miałyśmy na dożynkach swoje stoisko z ciastami – mówią.

Najpierw miały świetlicę po plebanii, ale była w złym staniei tam już nie mogły dłużej działać. – GS sprzedał taki kiosk z dykty i świetlicęmiałyśmy po sklepie, taką w której mogłyśmy się już spotkać. Ta dykta też jużzaczęła niszczeć, a miałyśmy trochę pieniędzy z organizowanych zabaw, trochę zSKR-u, trochę z urzędu gminy, trochę z nagród z konkursów za wieńce dożynkowe.Poszłam do pana wójta. Pozwolił nam zadziałać i wyremontować świetlicę. To było23 lata temu i teraz ona znów jest w opłakanym stanie. Trzeba byłoby ją ponownieremontować. Nie ma tam toalety. Nie ma zaplecza. Przed budynkiem mamy placzabaw, jest też bardzo ładne boisko – opowiadają panie.

Chcą działać dlamieszkańców

Chcą działać dla mieszkańców, ale ogranicza je brakodpowiedniego zaplecza, czyli miejsca, gdzie mogłyby organizować spotkania. – Całyczas staramy się o dofinansowanie. Był taki fundusz na modernizacjęmiejscowości popegeerowskich. Były składane cztery wnioski na cztery wsie. Dwiedostały pieniądze. My się nie załapaliśmy. Jeżeli będzie następny nabór,jesteśmy uwzględnieni jako pierwsi. Starałyśmy się też w ubiegłym roku o kontenermodułowy. Jest też taki fundusz na modernizację świetlicy czy dobudowę i wójt oniego wystąpił. Drążymy temat, bo wójt wie, że tutaj jest świetlica wtragicznym stanie. W czerwcu będą wyniki konkursu. Jeśli dofinansowaniedostaniemy, to za 100 tysięcy można już coś zrobić – mówią. To, że nie mają odpowiednichwarunków spowodowało, że nie założyły jeszcze stowarzyszenia. – Nie mamy poprostu gdzie kogoś zaprosić ani nic zorganizować. Chcemy być stowarzyszeniem,ale nie mamy warunków – mówią.

Co roku spotykają się z okazji Dnia Kobiet. – Szukamy wtedysali na imprezę. Jesteśmy zorganizowaną grupą. Co roku uczestniczymy w dożynkach.Przygotowujemy stoiska. Każda pani deklaruje, że ciasto upiecze czy potrawęprzygotuje, ale to robimy w domach i przywozimy na imprezę. Pieniądze zebraneprzeznaczamy na koło. Dużą część tych środków wydajemy na wynajem lokalu, byraz do roku zjeść świąteczną kolację – mówią. – Żeby przyciągnąć młodych totrzeba coś robić. Jakieś ogniska, festyny, warsztaty. Uczestniczyć w tym życiuwiejskim. Przewodnicząca chciała przekazać koło w młodsze ręce, ale nikt sięnie garnie. Młodzież nie chce się tego podejmować. Muszą być do tego warunki. Możnaby wtedy inne koła zapraszać, integrować mieszkańców wsi. Czasami to aż przykro,że inne koła tak się mogą pięknie pokazać na imprezach. Szkoda tej długoletniejtradycji zaprzepaścić.

Aż 13 osób spośród 30 członkiń KGW należy do Klubu Seniora wWilczynie. Młodsze panie żartują, że seniorki ograniczają oglądanie tureckichtelenoweli i jeżdżą robić aniołki. – Przychodzi środa, godzina 15.30 tojedziemy. Z całej gminy jest nas 49 osób. Mamy rajdy rowerowe, wycieczki, teatr,kino, teraz będzie bal andrzejkowy. Mogłoby tak być u nas w kole. Dlatego tamsię zapisałyśmy. Organista będzie nas uczył śpiewu. Mówił, że zaskoczyły goseniorki, bo śpiewały na dwa głosy. Wianki pleciemy jak te Świtezianki na białoubrane. Jesteśmy w takim tempie jaką mamy nazwę „Figlarne seniorki”. To znaczy,że chcemy w takich spotkaniach uczestniczyć. Jesteśmy aktywne. Byłyśmy nawczasach 5 dni w Ustroniu Morskim, integracyjnym spotkaniu w Przyjezierzu dwarazy po 2 dni. Współpracujemy z KGW w Suchatówce pod Toruniem. Byłyśmy naandrzejkach u nich i oni teraz przyjeżdżają do nas. Na wycieczki jadą, to naszapraszają, a my ich. Seniorzy ze sobą współpracują. Ja w wieku 68 latzdecydowałam się być aktorką. Pasje swoje trzeba odkrywać przez całe życie.Nigdy nie jest na to za późno. Gdyby tak było u nas w KGW, to podejrzewamy, żecała „trzydziestka” tu by została i w takich spotkaniach uczestniczyła. To cotam robimy, mogłybyśmy w naszym kole też robić – opowiadają.

W Maślakach spotkaliśmy się z Krystyną Krzysztof, OląJóźwiak, Elżbietą Gagajewską, Natalią Blejwas, Zdzisławą Blejwas, MariettąKornacką i Anną Blejwas.