Częścią II Konińskiej Jesieni Poetyckiej było odsłonięciekamiennej „Ławeczki poetów” na skwerze u zbiegu ulic Dworcowej i Poznańskiej.Miejsce nie jest przypadkowe, bo to właśnie tam w latach 80. i 90. ubiegłegowieku, spotykali się konińscy poeci.

Organizatorami II KonińskiejJesieni Poetyckiej są Miejska Biblioteka Publiczna im. Zofii Urbanowskiej orazMiasto Konin. To dwudniowe święto poezji, jej twórców i odbiorców. Drugiego dnia, czyli dzisiaj zostałaodsłonięta „Ławeczka poetów”, która stanęła na skwerze u zbiegu ulic Dworcoweji Poznańskiej w Koninie. – Przy okazjiubiegłorocznej promocji tomiku poezji nieżyjącego już Bogusława Janiszewskiego,obecni tu, koledzy i twórcy Lech Stefaniak i Jarosław Sparażyński przypomnielinam o pewnej nieformalnej tradycji spotkań towarzysko-kulturalnych, które miałymiejsce właśnie na dawnej ławce – mówił Damian Kruczkowski, dyrektor MiejskiejBiblioteki Publicznej w Koninie. Zwrócił się też do – jak to określił –wszystkich malkontentów. – To nie jest ławeczka stricte, więc nie jest to ławeczka,żeby tutaj wypoczywać, przysiąść ze zmęczenia, chociaż również. Ale jest toprzede wszystkim pewnego rodzaju pomnik, też ku pamięci tych spotkań twórców,ponieważ niektórzy już – niestety – nie żyją jak Bogusław Janiszewski, JanuszGulczyński. „Ławeczka poetów” ma upamiętniać pewne wydarzenia, poezję, ale teżosoby, których był cały szereg. To nie były tylko cztery, ale różne naprzemian.

Jak podkreślał Damian Kruczkowski, taławeczka ma uczcić wszystkich tworzących w naszym mieście. – Między innymizmarłą w ubiegłym tygodniu Katarzynę Nowicką, która również pisała wiersze i jewydawała. To jest też ławka dla niej – dodał dyrektor konińskiej biblioteki.Jest przekonany, że koninianie będą siadać w tym miejscu. – Obojętnie, czy tenkamień będzie zimny czy gorący. To też może inspirować, powodować różne myśli,które natchną do napisania kilku strof – mówił Damian Kruczkowski. – Gdzieś winternecie przeczytałem, że na tej ławce można dostać wilka. Uważam, że wilkteż może być inspirujący, a przede wszystkim może dać nam kilka dni zwolnienia,poleżenia w domu, przemyślenia pewnych kwestii i napisania niejednego wiersza.

W odsłonięciu ławeczki wziął udział międzyinnymi wiceprezydent Witold Nowak, który przyznał, że też pisze, na razie dla siebie.– Często nie uświadamiamy sobie, ile poezji jest dookoła. Są nią bardzo częstoteksty piosenek, ale warto sięgać też po tomiki poezji – mówił zastępcaprezydenta Konina. – Kłaniam się wszystkim poetom oraz twórcom i mam nadzieję,że będzie ich jeszcze więcej. Nigdy nie było tak, że poezja była masowa, alechyba w tym jej urok. Niech będzie dla wybranych.

Lech Stefaniak i Jarosław Sparażyński opowiadalio historii tych spotkań. Ten drugi z wymienionych twórców przygotował nawet„Baśń o Ławeczce poetów, co ją w Koninie postawiono”. Lech Stefaniak przyznał,że wiele do opowiadania nie ma, bo to było takie „bardzo ludzkie”. – Niektórzymogliby się zdziwić, że przesiadywaliśmy w tym miejscu. Ani tu nie było bujnejprzyrody, jak teraz, blisko jest droga – mówił Lech Stefaniak. – Ale taławeczka miała jeden plus nad wszystkimi innymi – otóż źródełko było blisko! Tuna rogu Kosmonautów. To chyba było przeważające! To, że większość z nasmieszkała blisko, też miało swoje znaczenie. Skład był stały, ale sporadyczniepojawiały się inne osoby. Przy całej różnicy poglądów ma poezję, bo każdytroszeczkę inaczej ją tworzył, mimo różnic politycznych, bo takie też byłyzaznaczone, te wieczory mijały nam naprawdę w miłej i dobrej atmosferze – mówiłLech Stefaniak.

W takim miejscu nie mogło też zabraknąćpoezji. Lech Stefaniak przeczytał swój wiersz, natomiast Jarosław Sparażyński –utwór Janusza Gulczyńskiego. Po oficjalnym odsłonięciu ławeczki, uczestnicy ustawili się do wspólnego zdjęcia, a później przeszli do Klubokawiarni NOT wOskardzie, gdzie zorganizowano galę z okazji XLIII Ogólnopolskiego KonkursuPoetyckiego „Milowy Słup” – Konin 2023.