–Na ten dzień czekaliśmy. Słyszeliśmy od dawna o tej książce i zniecierpliwością jej wyglądaliśmy – stwierdził Witold Nowak, zastępcaprezydenta Konina. Mowa o nowej publikacji, którą miasto i Miejska BibliotekaPubliczna w Koninie wydały z okazji 170. rocznicy urodzin Zofii Urbanowskiej,rodzimej pisarki. W jej dawnym domu przy ul. Obrońców Westerplatte, odbyła siępremiera z udziałem autorek dr hab. Barbary Kosmowskiej i prof. JoannyPapuzińskiej. Za co obie panie polubiły naszą Zośkę?

BarbaraKosmowska wielokrotnie gościła w Koninie w związku z nazwiskiem ZofiiUrbanowskiej. Jest bowiem autorką pracy magisterskiej poświęconej „Księżniczce”oraz rozprawy doktorskiej pt. „Pomiędzy dzieciństwem a dorosłością: opisarstwie Zofii Urbanowskiej”. Tym razem, wspólnie z prof. Joanną Papuzińską, przygotowałaszkic monograficzny „Na służbie uKopciuszka – wokół pisarstwa Zofii Urbanowskiej”. Jak mówi, nie jest to jejrozbudowany doktorat, choć takie zakusy były. Prof. Papuzińska, autorkakrytycznego wstępu, mentorka i przyjaciółka namówiła ją, żeby napisała „książkędla ludzi”. Nowa monografia wydana przez wydawnictwo Miejskiej Biblioteki PublicznejSETIDAVA, jest solidna i estetyczna, za co dziękowała prof. Papuzińska, mówiąc,że nie jest to tylko „taki sobie buklecik”. –Wszystkie wydarzenia związane zobchodami Roku Zofii Urbanowskiej w naszym mieście są cenne. Niemniej jednak,jak wspominać pisarkę, nie mając o niejksiążki? – wiceprezydent uznał to za niemożliwe. Dodał również, że miastoczyni starania, by cały rok był wypełniony wydarzeniami popularyzującymi postaći twórczość pozytywistycznej pisarki rodem z Konina, by dotrzeć do jaknajwiększej liczby odbiorców, szczególnie młodych.

BarbaraKosmowska, wspomniała, że pisząc pracę doktorską nie sądziła, że w przyszłości będziegościć w naszym mieście i że tak bardzo polubi Konin. Artykuły omawiająceliteraturę dziecięcą, w tym literaturę dla najmłodszych autorstwa ZofiiUrbanowskiej, podsunęła jej prof. Joanna Papuzińska, recenzentka jej doktoratu.Było to początkiem ich współpracy, bo dzięki temu teksty Kosmowskiej na tematkonińskiej pisarki znalazły się później w naukowych szkicach pod redakcją prof.Papuzińskiej.

– Chciałam powiedzieć jedną rzecz, że my jesteśmykoleżankami Urbanowskiej –podkreśliła pani profesor – To znaczy my jesteśmy przyjaciółkami, a z Zofiąsię kolegujemy – doprecyzowała dr hab. Barbara Kosmowska. – Fakt, wymagałoby to zgody z jej strony– dodała Papuzińska, a obie wyraziły nadzieję, że Zofia Urbanowska przeczytaich wspólne dzieło – gdzieś tam, w chmurce – i zaproponuje im przejście na„ty”. – Łączy nas pokrewieństwo. Pozycja służenia Kopciuszkowi jest taka samaprzez wieki. Pisarz dla dzieci ma to napisane na czole – tłumaczyła prof.Joanna Papuzińska. Przypomniała również, że „Gucio zaczarowany” był najpopularniejsząksiążką naszej pisarki, np. w międzywojniu publikowano go aż 7 razy, co naówczasbyło ogromnym sukcesem. Że jej „Księżniczka” przetrwała okres PRL-u w dobrejkondycji, a jedno z wydań ilustrował słynny rysownik Antoni Uniechowski.

Za co BarbaraKosmowska polubiła Zofię Urbanowską? – Polubiłamją za jej determinację i dążenie do bycia pisarką. Kobiety rozpoczynały przecieżpracę zarobkową w tamtych czasach. Podziwiałam ją za to, że nie obawiała sięWarszawy, że konkretne rozumienie pracy stało się jej wyborem, że zrezygnowałaze szczęścia osobistego i pięknej strony kobiecości. Cenię ją również zaskromność, tak rzadką u współczesnych pisarzy. Mam do niej ogromny żal, żeuległa swojemu protektorowi, Józefowi Sikorskiemu i w odpowiednim momencie niezbuntowała się przeciw niemu idąc własną drogą, tak jak na przykład zrobiła toEliza Orzeszkowa – wyjaśniła autorka szkicu monograficznego „Na służbie uKopciuszka”. W spotkaniu z nią i prof. Joanną Papuzińską wzięła udział dużapubliczność żywo zainteresowana pisarką i książką na jej temat. W hallu jejdawnego dworku dostępne były wystawa malarstwa KazimierzaBiałkowskiego („Zafascynowany Zofią Urbanowską”) oraz wystawa ilustracji imetaloplastyki obrazujące postać Gucia Zaczarowanego, sportretowanego przezuczniów kościeleckiego „plastyka”.

Izabela Bobrowska