Jego losy mogłyby posłużyć za fabułę niejednej książki historycznej. Przyznaje, że kiedy mija kolejna rocznica wybuchu powstania warszawskiego, albo rozpoczęcia II wojny światowej, zawsze powracają wspomnienia. – O czym wtedy myślę? Najbardziej o tym, byśmy potrafili uszanować wolność, jaką wywalczyliśmy – mówi Zygmunt Leśniewicz zasłużony weteran z Sompolna.

Urodził się w Wygodzie, koło Ciechocinka w 1921 roku, w rodzinie gajowego. Kiedy miał 9 lat, stracił ojca, rok później matkę. Wychowywał go brat, którego w 1940 roku Niemcy wysiedlili do Generalnej Guberni do Częstochowy. Po roku udało się młodemu Zygmuntowi do niego przedostać. Zamieszkał przy ulicy Fabrycznej 22 i rozpoczął pracę w sklepie.

To brat wciągnął go do konspiracji. W sierpniu 1942 roku Leśniewicz został członkiem Polskiego Związku Wolności, przyjmując pseudonim „Wiktor”. Działalność w ruchu oporu trwała w okręgu śląskim i częstochowskim od sierpnia 1942 roku do października 1944. Zadaniem „Wiktora” był kolportaż dwu pism „Ku Wolności” i „Kilof Śląski”. Przebierał się w mundur kolejarza i przewoził gazety w parowozie, jako pomocnik maszynisty.