Niestety, rządzący politycy dalecy są od służby w interesie publicznym. Kolejna afera pokazuje, że pogrywanie Misiaka czy Sawickiej, to pikuś w porównaniu z „blackjackiem” Zbyszka, Mira, Grzesia, Adama ( itd….).

Trudno, bowiem, wyjątkową dbałość o rozwój „przemysłu hazardowego”, nazwać działaniem pro publico bono. Koalicja PO – PSL nie wykazała się podobną determinacją w przypadku stoczni, „Ceglorza”, w obszarze służby zdrowia czy bezpieczeństwa energetycznego kraju. Nie takiej aktywności oczekujemy od posłów, ministrów, wysokich urzędników, w końcu premiera. Po stoczniach pozostały jeszcze pochylnie, po których teraz stacza się rząd Tuska. Politycy PO w mediach dużą mówią o pryncypiach, brzmią przy tym fałszywie, albowiem hazardzistom obce są zasady. Chłopaki z POdwórka uprawiają hazard, który jest niebezpieczną zabawą. Hazardziści się pocą, kleją im się ręce i brudzą się ich białe kołnierzyki. Broniąc się przed komisją śledczą, która ujawniłaby te brudy, Tusk atakuje Mariusza Kamińskiego i kierowane przez niego CBA, chcąc w ten sposób zamieść ten bajzel pod dywan. Ale Polacy już nie ufają Tuskowi, choć ten, jako najlepszy z graczy, daje sobie czas, by wziąć prysznic i przypudrować pokerową twarz. Na razie wyciął z gry dwóch zawodników, kalkulując przy tym określone korzyści polityczne, związane z wyborami 2010 i 2011 roku. Polacy oczekują, że wymieni całą, swoją zdyskwalifikowaną drużynę. Tusk kieruje państwem wedle sondaży, słuchając przy tym swoich pijarowców, gdzieś po drodze zapomniał, że społeczeństwo oczekuje kompetencji, uczciwości i służby w naszym wspólnym interesie. Znalazł się w tarapatach, traci w sondażach, traci sympatię społeczeństwa i mediów, i pewnie w zaciszu gabinetu spływa mu pot po plecach. Pokerową twarz coraz częściej wykrzywia cynizm, nonszalancja i arogancja władzy.

 

Tak długo nie będziemy żyli w praworządnym państwie, jak długo „lwy” będą skakać ponad prawem.