Wielkimi krokami zbliża się czerwiec. Jednak nie jest to tylko miesiąc szkolnej laby, cudnej pogody, wysokich temperatur czy końca nauki. W tym roku w pięknym czerwcu trafiły się nam wybory do Parlamentu Europejskiego. Ranga tego przedsięwzięcia jest w Polsce dość niska, taka też zapewne będzie frekwencja. Mimo wszystko do Brukseli wypadałoby wysłać reprezentację za którą wkrótce nie będzie trzeba się wstydzić i która realnie będzie walczyć o interesy Polski na arenie europejskiej.
 
Partie polityczne na swych listach nie umieszczają jednak ludzi obytych w dyplomacji czy czujących się jak ryba w wodzie w temacie języków obcych lub procesów gospodarczych. Dla naszych rodzimych ugrupowań nie liczy się idea którą rzekomo deklarują, lecz to by się po prostu sprzedać . Najdobitniej widać to na przykładzie Platformy Obywatelskiej na której to listach brakuje jeszcze tylko misia Yogi i Kasi Cichopek (rzecz jasna nic misiowi nie ujmując). Na listach PO widnieją m.in. takie nazwiska jak Danuta Hubner która z prawicą, jak się do niedawna zdawało ma niewiele wspólnego, z drugiej strony Marian Krzaklewski były przewodniczący AWS, którego nie spodziewali się tu chyba nawet najstarsi Indianie. Chodziły nawet słuchy że niejaki pan Zbigniew Boniek również ma wspomóc listę partii rządzącej, jednak odmówił i chyba nawet dobrze. Bycie dobrej klasy piłkarzem czy kierowcą rajdowym nie kwalifikuje moim zdaniem do zasiadania w PE. Amplituda poglądowa wśród kandydatów jest jakkolwiek by nie spojrzeć dość spora. Gdzie w takim razie jest ta słynna idea którą każda z partii ma zapisana w swojej deklaracji? Jak człowiek ma głosować na partię reprezentującą jego poglądy skoro dane ugrupowanie reklamuje osoby pasujące do niego jak noga między drzwi? Jako przykład podałem Platformę jednak nie tylko ta partia ma takie kolorowe listy, po prostu na jej przykładzie najprościej to wszystko zaprezentować.
Polityka partyjna w Polsce przestaje być ideowa, a zaczyna stawać się czystą matematyczną kalkulacją, gdzie każdy zwraca uwagę tylko na to co mu się opłaca. Polityk natomiast jest produktem który wystarczy że będzie ładnie opakowany, a sprzeda się. Nieistotne bywa to co ma w środku i czy przypadkiem nie jest już przeterminowany. 
Bartosz Nożewski