Słynna „Strefa Taniej Energii” miała uczynić cuda, zdynamizować rozwój Konina i zesłać dobrobyt na nasze miasto. „Złotych deszcz” spadł tuż za miedzą, a nas dopadła klęska kolejnych, suchych lat. Strefa pozostała jedynie medialnym zwiastunem bogactwa.

Byłam tam. Ugór, wokół likwidowane zakłady i miejsca pracy. Po prawej stronie ulicy, nomen-omen Przemysłowej – „Konwart”. Dawał pracę setkom kobiet – dzisiaj straszy pustymi oknami, jak oczodołami.
Za „Konwartem” brykietownia i sprzedane za bezcen grunty. Po wyburzeniu unikatowego w skali Europy budynku architektury poprzemysłowej, ziemia prawdopodobnie trafi w kolejne ręce, z dziesięciokrotnym przebiciem i nieuchronnie pójdzie pod hipermarket. W oddali, pomiędzy sterczącymi krzakami i rachitycznymi białymi brzózkami, jak fatamorgana jawi się huta aluminium, już bez wydziału elektrolizy. Pracownicy poszli „na bruk”, a związkowcy pod prokuratora.

Dalej już tylko samo wyburzająca się Elektrownia „Konin”’. Jeszcze pył unosi się w powietrzu z powalonego komina elektrowni. Po drugiej stronie FUGO. Fabryka jeszcze „dyszy” dzięki zleceniom z Kopalni. A kto pomoże Kopalni?
W tym roku już ponad 1000 osób straciło pracę w konińskich zakładach. Będą kolejne. To fakty, to nasza rzeczywistość!
Gdzie się podziali obiecani inwestorzy i wpływy z podatków dla naszego miasta? W zamian dostaliśmy supermarkety i wizerunek „Marketystanu”. To boli, boli i oburza – nas – najmniej tych, którzy w dużej mierze ponoszą odpowiedzialność za ten „krajobraz”.
Minister Skarbu ma ważniejsze obowiązki, szuka pieniędzy – w końcu jest kryzys. Wojewoda obiecał pomóc, ale pewnie zapomniał, tyle spraw ma na głowie w stolicy Wielkopolski. Czy to możliwe, zapomniał, że jest z naszego miasta? A Prezydent Konina, cóż…on nawet tutaj nie mieszka.
Są jeszcze ludzie, doskonała kadra inżynierów, technicy, spawacze. To oni swoim doświadczeniem i nie rzadko nowatorską pracą, rozwijali myśl techniczną w regionie. Teraz przedwcześnie odchodzą z pracy. Niektórzy z nich występują w nowych rolach – parkingowych i dozorców.
Są jeszcze grunty... sprzedawane po kawałku. Potencjalni spekulanci ich nie uzbroją, nie stworzą nowych miejsc pracy. Dla nich liczy się tylko kasa.
Prezydent odrzucił naszą propozycję przeznaczenia 6 milionów złotych na wykup, scalanie i uzbrajanie terenów inwestycyjnych, na stworzenie zespołu opieki nad inwestorem. Tylko w taki sposób możemy uratować nasze miasto i kiedy po kryzysie nadejdzie czas prosperity – my będziemy na nią gotowi.
Nie potrafię wymienić dużych, prorozwojowych inwestycji prowadzonych w mieście, bo ich po prostu nie ma. Są za to zaniechania i szkodliwe pomysły. Takim pomysłem jest wprowadzenie ruchu tranzytowego północ-południe i skrzyżowanie go z głównym węzłem komunikacyjnym w centrum miasta. Tak niestety wytyczono przeprawę – bez perspektywicznego zamysłu! Tam potrzebne są nowoczesne rozwiązania, tunele, estakady, podziemne przejścia. Znając naszych włodarzy skończy się na rondach i świetlnych skrzyżowaniach.
Trzeba czerpać ze środków UE, nie oszczędzać – zbudować przeprawę na wschodzie miasta i obwodnicę w kierunku Lichenia, połączyć Chorzeń z lewobrzeżnym Koninem. Konieczna jest nowoczesna oczyszczalnia ścieków, by ratować mieszkańców przed wysokimi unijnymi karami, a PWiK przed prywatyzacją.
Dlaczego Prezydent zaniechał w 2001 roku remontu kładki na Warcie? Mógł to zrobić za niecałe 700 tysięcy złotych, dziś chce ją przebudować za 8,5 miliona, z kieszeni mieszkańców. Dlaczego zwlekał_
Czy w naszym mieście możemy czuć się bezpiecznie – bez pracy i mieszkań ? W czyim interesie działa Prezydent – „mieląc” publiczne pieniądze? Musimy wyrwać się z tej „Strefy Mroku”!
Mariola Rakiewicz